Een gerecht met geschiedenis
Paardenvlees was tot ver in de 20e eeuw het vlees van de ‘arme man’. Vooral in arbeiderswijken van Vlaamse industriesteden floreerden paardenbeenhouwers. Het vlees kwam van oude werkpaarden uit landbouw, haven en mijnen, aangevuld met import uit de VS.
Ook in Lokeren, dat rond 1900 zwaar getroffen werd door armoede en werkloosheid, groeiden enkele slagers uit tot gespecialiseerde paardenvleesverwerkers. Ze maakten onder andere gedroogde en verse paardenworsten, gerookt paardenvlees en saucisson de Boulogne.
Op basis van de verse paardenworsten ontstond het typisch Lokerse gerecht: Lokerse paardenworsten, gestoofd in tomatensaus. Vanaf de jaren ‘50 werd dit hét streekgerecht bij uitstek. Met de economische heropleving zetten verschillende zonen van lokale slagers de familiebedrijven voort.
Omdat de vraag groter werd dan het lokale aanbod, werden wekelijks paarden uit Polen ingevoerd. Ze arriveerden op zaterdag in het station van Lokeren en werden op maandag geslacht in het stedelijk slachthuis op het einde van de Poststraat. Het vlees werd verwerkt tot gezouten en gedroogde producten, paardensalami én de Lokerse paardenworsten.
Op vrijdagnamiddag was het ‘worstendag’ in de beenhouwerijen: de snijlingen werden verwerkt en de paardenworsten werden met honderden kilo’s aan de man gebracht om dan klaargemaakt op de zondagse tafel te verschijnen.
Wist je dat?
Wist je dat de Lokerse paardenworsten verkozen zijn tot streekproduct van het jaar 2019?
De échte Lokerse paardenworsten kan je kopen bij één van de Lokerse slagers die het VLAM-label van streekproduct.be kregen. Je kan ze herkennen aan de affiche en het streekproduct.be-label in hun winkel of marktwagen.